Dierenrechten en mensenrechten

Met de woorden van de dierenrechtenbeweging

“Dierenbevrijders zonderen het menselijke dier niet af, er is geen rationele basis om te zeggen dat de mens speciale rechten heeft. Een rat is een varken, is een hond, is een jongen. Het zijn allemaal zoogdieren.”

Ingrid Newkirk, PeTA

“Het leven van een mier en het leven van mijn kind zouden even veel belang moeten krijgen.”

Michael Fox, HSUS

In 1989 vroeg men aan Tom Regan, auteur van The Case for Animal Rights en kopstuk van de Amerikaanse dierenrechtenbeweging: “Indien een boot zou zinken en je moet kiezen tussen het redden van een kind en een hond, wie zou je redden?” Regan antwoordde: “Indien het een mentaal gestoord kind was en een verstandige hond, zou ik de hond redden.”

Tot de kern van de zaak

De grote illusie

Dierenrechtenorganisaties beweren dat dierenrechten in het verlengde liggen van mensenrechten. “GAIA is solidair met de progressieve beweging die opkomt voor rechten van diverse onderdrukte menselijke bevolkingsgroepen. Dat is niet meer dan normaal want de DR-beweging situeert zich binnen de traditie van de mensenrechtenbeweging en trekt die lijn door naar dieren zonder menselijk gezicht.” Maar is dit zo als we naar hun daden kijken?

Seksisme en DR

DRO’s vinden dat het gebruik van dieren een vorm van vooroordeel is, al even immoreel en onverdedigbaar als discriminatie van mensen op grond van ras of sekse. Maar PeTA, de grootste DRO, heeft er geen problemen mee vrouwen naakt te laten poseren met slogans om media-aandacht te bekomen. Is het gebruik van naakte vrouwen geen vorm van seksisme ? Brok is voor een meer gematigde aanpak waarbij iedereen wordt gerespecteerd.

Racisme en DR

De mensenrechtenorganisatie KWIA (Koördinatie Werkgroep Inheemse Aangelegenheden) die opkomt voor het zelfbeschikkingsrecht van de autochtone volkeren, stelt dat indianen en eskimo’s het recht hebben pelsdieren te jagen, op te eten en hun huiden te verhandelen. Deze volkeren van het koude Noorden hebben immers weinig, soms zelfs geen alternatieven, want landbouw is in dat klimaat uitgesloten.

De DRO’s daarentegen voeren actie voor een importverbod van pels in Europa. Tijdens de discussies in het Europarlement zei iemand zelfs dat een cultuur die gebaseerd is op het exploiteren van dieren het overleven niet waard is! Wanneer dierenrechten inderdaad het verlengstuk zouden zijn van mensenrechten, dan zouden beide elkaar toch moeten aanvullen? De realiteit is duidelijk anders: hun visies staan vaak loodrecht op elkaar. Als er gekozen moet worden tussen medemens en dier, kiezen DRO’s resoluut voor het dier, ongeacht de gevolgen voor de medemens.

Historische argumenten

DRO’s verwijzen naar de evolutie van mensenrechten om ons te bewijzen dat dieren ook rechten hebben. Zij stellen vast dat vroeger vrouwen en zwarten ook geen rechten hadden en velen de roep naar rechten van deze mensen belachelijk vonden. Nu hebben zij wel rechten en terecht. Het verzet van de huidige maatschappij tegen DR moet ook in die context gezien worden, stellen de DRO’s. Na verloop van tijd zal iedereen uiteindelijk DR aanvaarden.

Dit is een soort logica die berust op een geschiedenisopvatting die deterministisch is. Moeten wij ons daar als denkend wezen aan overgeven? Het uitbreiden van het concept ‘recht’ naar vrouwen en naar zwarten was mogelijk en logisch omdat zij het concept ‘recht’ verstaan. Ze kregen dezelfde rechten maar moesten in ruil ook aan dezelfde plichten voldoen zodat iedereen op een gelijkwaardige basis met elkaar kon omgaan. Wanneer het dier het recht krijgt niet te worden opgegeten door mensen maar het zelf wel andere dieren mag opeten dan krijgt het dier meer rechten dan de mens.

Anti-mens

Beweren dat de mens geen dieren meer mag gebruiken voor voedsel, kleding en medisch onderzoek, is moreel onaanvaardbaar. De DRO’s willen de mens, zijn vrijheid, zijn comfort en zijn gezondheid opofferen aan de dieren. Je boekt geen morele vooruitgang door het rechtsprincipe toe te passen op dieren en daardoor het concept van rechten te vernietigen. Is zo’n handelwijze wel moreel verantwoord ?

Uw persoonlijke vrije keuze

Vlees eten of niet? Melk drinken of niet? Een wollen trui dragen of niet? Lederen schoenen kiezen of niet? Een bontjas kopen of niet?… Uiteindelijk moet het uw individuele keuze blijven. Je mag niet proberen dat een ander op te dringen. De dierenrechtenbeweging ziet het echter anders en stelt: “Ethisch bekeken zijn daden die een ander schade berokkenen geen vrijblijvende, persoonlijke keuze. Moord, misbruik van kinderen, wreedheid jegens dieren is moreel gezien onjuist.” Met andere woorden: de DRO suggereert dat een stukje vlees eten gelijkstaat met moord en misbruik van kinderen.

We kunnen ons hier terecht afvragen of het verspreiden van dergelijke informatie een basis vormt voor onverdraagzaamheid tegenover de medemens. Suggereert de DRO immers niet dat vegetariër zijn geen kwestie van een eigen vrije keuze is en dat je dit wel aan anderen mag opdringen? Bevestigen de brandstichtingen van het ALF in Europa en Amerika tegen hamburgerrestaurants niet dat het dierenrechtengedachtengoed extreem en onverdraagzaam is en zij uw individuele keuze wil ontnemen ?

Het DR-gedachtegoed moet ontmaskerd worden omdat het een gevaar oplevert voor de vrijheid van de mens en net zoals elke vorm van politiek en religieus extremisme onderdrukkend is. Voor de buitenwereld doen deze organisaties op een zeer emotionele wijze aan dierenbescherming. De onderliggende stroom is echter zeer extreem, fundamentalistisch, onverdraagzaam en anti-mens en vervoegt alle andere extreme groepen die onze maatschappij teisteren. Er is geen plaats voor de vrijheid van keuze en voor de rede. Is er een logisch concept om het rechtsprincipe uit te breiden naar dieren? Als je dit doet is het resultaat dan niet de vernietiging van het concept ‘recht’?