SPAANSE KONING VERDEDIGT STIERENGEVECHTEN.
De Spaanse dierenrechtenorganisatie El Refugio in Madrid heeft 50.000 handtekeningen verzameld voor een verbod op stierengevechten. De organisatie hoopt nu dat de politieke wereld zal volgen en dat het regionale parlement een debat zal openen over een eventueel verbod.
De organisatie lanceerde in maart een campagne om de kwestie in het regionale parlement te krijgen. Minimum 50.000 handtekeningen waren nodig alvorens het regionale parlement bereid was om de zaak te bekijken. El Refugio baseerde zich voor de campagne op een gelijkaardig initiatief in Catalonië. Catalonië wordt mogelijk de eerste regio in Spanje waar een verbod op stierengevechten zou gelden.
In het debat mengt zich nu ook koning Juan Carlos. Hij heeft gepleit voor het behoud van het omstreden spektakel *. Op de vraag of het koningshuis de door dierenrechtenactivisten gehekelde traditie steunt, antwoordde de 72-jarige vorst: “Natuurlijk!” “Deze oeroude traditie heeft een vruchtbare kunst- en cultuurwereld voortgebracht“, zei de Spaanse vorst tijdens festiviteiten in de stierenarena van Sevilla.
In de koninklijke familie gelden vooral Juan Carlos en zijn oudste dochter als fervente liefhebbers van stierengevechten. Beiden zijn het vaakst bij belangrijke ‘corrida’s’ te zien.
* Noot van de redactie: De term “spektakel” geldt misschien voor de moderne vorm, maar de basis van het stierenvechten is eigenlijk religieus van aard. Het is eigenlijk een fijn georchestreerde ceremonie waarbij een reeks acteurs progressief de zonden van de aanwezigen overdraagt op het offerdier (zeer goed te vergelijken met de ‘zondebok’ die de Joden de woestijn plachten in te sturen). Op het einde van de ceremonie zal de Matador het offerdier de genadestoot toebrengen, waarbij de zonden van de aanwezigen worden uitgewist.
De hele orchestratie is erop gericht het offerdier te betrekken bij het gebeuren. Het is essentieel dat het dier uit eigen beweging blijft meedoen tot het einde, om de overdracht van de zonden te bewerkstellingen. Dit is allesbehalve vanzelfsprekend, want het dier verliest heel gemakkelijk alle belangstelling voor het gebeuren. Wanneer dat gebeurt kan de hele ceremonie afgeblazen worden. Het dier kan ook maar een keer dienen, want ze leren vrij snel op de man te spelen, eerder dan op het doek.
Een zeldzame keer placht de hoofdacteur, de Matador, een uitzonderlijk edel vechtend dier (een Toro Bravo) gratie te verlenen (wat betekende dat de aanwezigen geen gratie werd verleend). Zo’n dier werd dan gebruikt om van voort te kweken. De kwetsuren van het optreden waren in zo’n geval gewoonlijk binnen enkele weken volledig geheeld, en het gedrag van de dieren achteraf laat niet vermoeden dat ze enige haat dragen tegenover het hele proces. Wellicht krijgt het aspect ‘pijn’ tijdens een opvoering niet de bovenhand, omdat de adrenaline bij de dieren voor een sterke aanvalsdrang zorgt.
Tegenwoordig komen Toro Bravos wat vaker voor, omdat het element schulddelging verwaterd is, en vervangen is door het commerciele aspect van het voortkweken van vechtdieren.
Maar om daarvoor een stuk cultureel erfgoed, en je eigenlijk ook een religieuze ervaring te laten verbieden is misschien toch wat overdreven.
Tags: Dierenwelzijn, Sport & ontspanning