INTENSIEVE LANBOUW STOOT JUIST MINDER CO2 UIT
Uit een onderzoeksrapport van Steven Davis van het Carnegie Instituut in Californië blijkt dat de opbrengstverbetering door de intensieve landbouw er tevens voor zorgde dat de atmosfeer van een hele boel methaangas en koolstofdioxide is bespaard gebleven.
De groene revolutie hield onder meer de ontwikkeling in van nieuwe tarwerassen met een hogere opbrengst en betere ziekteresistentie. In combinatie met een veralgemeend gebruik van kunstmest, herbiciden en insecticiden zorgde het ervoor dat tussen 1960 en 1990 de voedselproductie wereldwijd meer dan verdubbelde.
Davis berekende hoeveel broeikasgassen de voorbije halve eeuw zouden zijn uitgestoten als de groene revolutie niet had plaatsgevonden en kwam tot de vaststelling dat de intensivering van de landbouw het equivalent van 600 miljard ton CO2 uit de atmosfeer hielp houden. Dit is ruwweg een derde van alle tussen 1850 en 2005 door de mens uitgestoten broeikasgassen. Volgens Davis rekenen zijn onderzoeksresultaten af met het idee “dat de grootschalige landbouw met zijn intensief gebruik van fossiele brandstoffen oneindig veel slechter is dan de ouderwetse manier van boeren“. Davis berekende met Jennifer Burney en David Lobell van Stanford University het netto-effect van de landbouwrevolutie op de broeikasgasuitstoot in de periode tussen 1961 en 2005. Ze stelden vast dat de moderne landbouw, hoewel hij meer energie vraagt en meer broeikasgas uitstoot per eenheid gewonnen voedsel, resulteert in een meeropbrengst van 135 procent. De groene revolutie zorgde er op die manier voor dat minder bos moest worden gekapt om de groeiende wereldbevolking te voeden.
Milieuactivisten claimen dat intensieve landbouw de uitstoot van broeikasgassen heeft versterkt. “Dat klopt“, zegt Davis, “maar wij tonen aan dat de directe uitstoot ruimschoots wordt gecompenseerd door de indirecte uitstoot die wordt vermeden door geen bos te moeten kappen of branden“. Anderhalf miljard hectare natuur, een gebied groter dan de Verenigde Staten, kon zo gevrijwaard worden.
In het wetenschapsmagazine New Scientist betwist David Pimentel van de Cornell University in New York sommige conclusies van Davis. Hij verwijst naar een eigen experiment dat heeft aangetoond dat biologisch geproduceerde maïs en soja even grote oogsten opleveren als de geïndustrialiseerde teelt, maar dertig procent minder fossiele energie vereisen, terwijl tegelijk de koolstofopslag in de bodem verdubbelt.
(Bron: Vilt 16/06/2010)
Noot van de redactie: De opmerking van David Pimentel is niet helemaal eerlijk. Hij vergelijkt de beste opbrengst van een experiment, waarbij veel meer aandacht en energie wordt besteed dan in de praktijk haalbaar op grote schaal, met de gemiddelde opbrengst van de geïndustrialiseerde teelt in arbeidsbesparende omstandigheden. Ook met de menselijke arbeid en denken moet men rekening houden, want dat is wel de duurste vorm van energie.