VEGETARIERS ETEN ZEEHONDENVLEES UIT PROTEST
In Amsterdam loopt de tentoonstelling ‘Bardot Proviant Klub’ . Deze toont foto’s en filmpjes van de Groenlandse Inuit-jagers en hun cultuur. Als extraatje worden er ook workshops georganiseerd waar de bezoekers zeehondenvlees kunnen proeven en bikini’s van zeehondenbont kunnen maken. “Zeehondenvlees is iets wat we hier niet kennen en wat afschrikt. De mensen zijn er echt heel nieuwsgierig naar. Er komen zelfs vegetariërs proeven!” vertelt fotografe Anya van Lit, een van de makers van de tentoonstelling.
Vreemd genoeg zijn de makers zelf ook vegetariër maar ze vinden zeehondenvlees eten helemaal niet zo fout. Ze vragen met deze tentoonstelling meer aandacht voor de Groenlandse cultuur en tradities. “Wij zijn tegen onze bio-industrie en daarom eten we geen vlees. Ik vind de manier waarop koeien en varkens geproduceerd worden echt gruwelijk”, zegt Van Lit.”‘We vinden het hypocriet om alleen de jacht op zeehonden te stigmatiseren, terwijl die eigenlijk wel op een heel verantwoorde manier gebeurt.”
Met de tentoonstelling proberen de makers het clichébeeld van doodgeknuppelde zeehondenbaby’s te doorbreken. “De hele controverse tegen zeehondenjacht berust op een groot misverstand. Bardot protesteerde tegen de zeehondenjacht in Canada, die inderdaad op een gruwelijke manier gebeurt”‘, vertelt Van Lit. Medeorganisator Joost Bottema valt haar bij: “Omdat wij gewend zijn aan schattige knuffelbeesten van zeehonden vinden we de jacht zielig. Maar de Inuit op Groenland doden alleen volwassen zeehonden omdat ze hun vlees nodig hebben om te overleven. Er is geen landbouw op Groenland. Eigenlijk is zeehondenvlees hun brood.”
Zeehondenproducten worden sinds 2009 gebannen uit de Europese Unie. Dat betekent de doodsteek voor de inwoners van Groenland, want die leven daarvan. Zeehondenvlees wordt alleen nog in Denemarken verkocht.
De bezoekers van de tentoonstelling kunnen meehelpen met het bereiden van het zeehondenvlees en daarna proeven. Er worden vooral soepen en stoofpotjes van bereid. “Velen schrikken wat als ze een eerste hap nemen, vooral als er een beentje tussen zit‘”, lacht Van Lit.”‘Maar eigenlijk is het echt lekker, het is een beetje een mix tussen vlees en vis en het is heel erg mals. Het smaakt wat zoals lever, want er zit ook veel bloed in “ Van Lit en haar kompaan Joost Bottema hebben het ook zelf geproefd in Groenland. “Tijdens onze reis hadden we niet veel keus. Overal boden Inuit-jagers het ons aan, want je krijgt er warm van. En geloof het of niet, maar zelfs als vegetariër genoten we ervan.”