Brok

Bij de dierenrechtenorganisatie Animaux en Péril weet men waarom het dierenwelzijn soms tekortschiet op de weiden van veehouders. “Professionele boeren hebben een gebrek aan inlevingsvermogen, waardoor ze geen notie hebben van comfort voor de dieren. Ze zijn gefocust op hun economisch rendement en zijn nauwelijks bereid op hun opvattingen bij te sturen. Het concept van dierenrechten verwerpen ze volledig”, zegt woordvoerder Jean-Marc Montegnies.
Als het van hem afhangt, moet de wetgever een periode vastleggen tijdens de winter waarin dieren niet buiten mogen gehouden worden indien geen enkele beschutting voorhanden is. Hetzelfde zou moeten gebeuren voor weiden waar in de zomer geen schaduw is. Om overbegrazing te vermijden, wil Animaux en Péril ook een maximale dierbezetting per hectare. Verder dringt de organisatie aan op een informatiecampagne en een reeks normen in verband met omheiningen, drinkbakken, enzovoort.
(Bron: Vilt 2/10/09)

Mr Jean-Marc Montegnies stelt dat professionele boeren het concept van dierenrechten verwerpen. Dit concept houdt in dat mensen geen dieren zouden mogen gebruiken voor voeding, kleding, medische vooruitgang… enz. Niet enkel professionele boeren verwerpen het concept van dierenrechten. Niettegenstaande twee decennia lang campagne voor dierenrechten is het een feit dat 98% van de bevolking nog steeds vlees eet, lederen schoenen draagt, geneesmiddelen gebruikt die op dieren zijn getest… Het is dus is het duidelijk dat er geen enkel maatschappelijk draagvlak is voor het concept van  “dierenrechten”. De overgrote meerderheid van mensen vindt immers dat dieren wél mogen gebruikt worden voor menselijke doeleinden maar stelt dat deze goed moeten behandeld worden (= dierenwelzijn/dierenbescherming). Dit beseffen de dierenrechtenorganisaties zelfs ook zeer goed.  Daarom verbergen ze opzettelijk hun ideologie  onder een dikke laag vernis van dierenbescherming. Pas dan hebben ze de sympathie van een deel van de bevolking.
Wat het inlevingsvermogen en de focus op economisch rendement betreft: het fundamentele verschil tussen dierenrechtenactivisten en veehouders is dat deze laatste dagdagelijks met dieren omgaan en dieren niet als mensen zien en/of behandelen, maar nog écht weten wat dieren zijn. Dit houdt niet in dat ze geen aandacht hebben voor meer dierenwelzijn. Dit welzijn kan uiteraard altijd verbeterd worden. Indien Mr Jean-Marc wenst dat veehouders nog meer financiële inspanningen doen rond dierenwelzijn dan moet hij er wel voor zorgen dat ook het economische rendement niet uit het oog wordt verloren. Zonder economisch rendement is er immers geen financiële marge om meer dierenwelzijn te betalen. Roepen voor meer dierenwelzijn en anderen de rekening presenteren kan het kleinste kind.  
Willen we effectief evolueren naar een leefbare en verdraagzame maatschappij met meer welzijn voor dieren dan is de enig haalbare kaart een goede en realistische wetgeving rond dierenwelzijn – die ook rekening houdt met de menselijke/economisch kant van het verhaal – gekoppeld aan het respect voor ieders keuze om al dan niet bepaalde dierlijke producten te gebruiken. Dierenwelzijn met het hart op de juiste plaats houdt ook rekening met de menselijke kant van het verhaal !

Tags: Dierenwelzijn, Filosofie & algemene artikels, Veehouderij