Brok

Op woensdag 1 oktober 2008 was er op radio een zeer interessante reportage over goede doelen. Een journalist wilde nagaan hoe gemakkelijk mensen geld geven voor ‘Het Goede Doel’ en daarvoor werd de nep-vereniging van verwaarloosde honden met kanker (VVVHK) opgericht. Daarbij werd gebruik gemaakt van foto’s van uitgemergelde honden en het verhaal dat steeds meer honden kanker krijgen, door de drukke levensstijl van mensen die niet aangepast is aan dat van honden. En eens dat ze kanker hebben lopen de kosten voor de verzorging van de hond zo hoog op dat men de dieren verwaarloost. Hier wil de VVVHK iets aan doen en verkoopt daarom steunkaarten. De steunkaarten werden verkocht door iemand met een naamkaartje met de naam … Dhondt.
Om de hoek van de straat stond een tweede journalist die vervolgens de mensen – die aangesproken waren door de verkoper van VVVHK (het goede doel) – vroeg waarom zij al dan niet een steunkaart hadden gekocht. Eerste verbazende vaststelling is dat van de tien aangesproken mensen zomaar eventjes negen mensen een steunkaart hadden gekocht. De reden die zij opgaven op de vraag waarom zij een kaart hadden gekocht van een verenging waarvan ze zelfs nog nooit gehoord hadden waren de volgende: “Ik zie uitgemergelde hondjes en dat wekt medelijden”, “Ik geloof die meneer op zijn woord want hij is zo charmant” , “Het is beter dat er je ervan uitgaat dat het waar is…” .
Tweede verbazende vaststelling : één van deze personen die een steunkaart had gekocht geloofde de tweede journalist niet. Zelfs niet nadat de journalist duidelijk had gesteld dat het om een onderzoek ging.

Tags: Dierenwelzijn, Financies